„BEZDROŻE. wilderness” to ruchowy krajobraz bliskiej męskości. Męskości wyobrażonej, być może niezauważalnej na co dzień. Ten spektakl maluje kobieta, przedstawiając pięciu mężczyzn na scenie w dużej uważności, współbyciu i głębokiej obecności. Stanowi próbę spotkania i sprawdzenia, czy jest tu miejsce na czułość, wrażliwość oraz wynikającą z nich siłę. Spektakl jest wyrazem miłości i troski o mężczyzn, zrównoważeniem twardości – miękkością. Czy ma znaczenie, że to właśnie kobieta choreografka zaprasza do stworzenia takiego świata? Nasze „Bezdroże” to delikatne pęknięcie określonej rzeczywistości, które daje szansę na wyłonienie się czegoś nowego.

Fragment recenzji:
„Pomysł na Bezdroże musiał zrodzić się z czułości wobec człowieka, ponieważ przedstawienie Marty Wołowiec jest pełną delikatności podróżą w głąb męskich (ale i ogólnoludzkich) uczuć. Zebranie grupy otwartych na siebie ludzi, w połączeniu z nietuzinkowym pomysłem na spektakl, zaowocowało czymś, co rezonuje w widzu po zakończeniu przedstawienia. Po takie wibracje chodzi się do teatru.”
— Piotr Gaszczyński, „Teatr dla Wszystkich”

Twórcy i realizatorzy:
Koncepcja i choreografia: Marta Wołowiec
Kreacja i wykonanie: Mikołaj Karczewski (w zastępstwie Piotr Stanek), Paweł Kozłowski, Patryk Gorzkiewicz, Artur Grabarczyk, Piotr Skalski
Muzyka: Wojciech Kiwer
Scenografia i kostiumy: Anna Oramus
Współpraca dramaturgiczna: Marcin Miętus
Reżyseria światła, zdjęcia promocyjne: Klaudyna Schubert
Grafika promocyjna: Zofia Karpowicz
Filmowe materiały promocyjne: Borys Dubiański
Wsparcie bezpiecznego procesu: Izabela Szumniak
Produkcja: Fundacja Łagodnie, Marta Wołowiec
Partnerzy: Teatr KTO, Krakowskie Centrum Choreograficzne – Nowohuckie Centrum Kultury, Studio Tańca Officyna.

Noty prawne i finansowanie:
Premiera spektaklu współfinansowana ze środków Miasta Krakowa. Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury w ramach programu „Taniec”, realizowanego przez Narodowy Instytut Muzyki i Tańca. Spektakl jest również wynikiem stypendium realizowanego przez Martę Wołowiec w ramach programu KPO dla Kultury.